Srednjovekovna Srbija VI-XIV vek

Stvaranje Srbije VI-XIV vek. Svi srpski srednjovekovni manastiri, freske, arhitektura , Krmčija Svetog Save i Dušanov zakonik, večni su svedoci civilizacije srpskog naroda, i velika vrednost Evropske i svetske kulturne baštine.

Nemanjici SrbijaSrbi pripadaju  Južno Slovenskoj grupi Indo-Evropskih naroda. Kao što pokazuje tradicija, kultura, jezik, verovanja i običaji etnogeneza Srba ide daleko u prošlost. Srpski preci, Protoslavs i stari Srbi, opisani su u 5. veku pre nove ere od strane Herodota, žive severno od Dunava u regionu između Dnjepra i severno-istočnih Karpata.

Prvi pomen imena "Srba" se pojavio u 1. veku pre nove ere (69 - 75), u Historia Naturalis od Plinius Caecilius Secundus, koji kaže da Srbi (Serbi) žive na obali Crnog mora. U 2. veku, Klaudije Ptolomaius piše u svom Geographica da su Srbi (Serboi, Sirboi - Serboi, Sirboi) žive iza Kavkaza, blizu zaleđu Crnog mora.Prvi pomen srpskog imena na njihovom sadašnjem etničkom lokaciji se pojavljuje u 822, u radu Frenk hroničara Einhardt (Annales Regni Francorum). On potvrđuje da su Srbi veoma brojni u Dalmaciji.

Tokom velikih migracija u Evropi (5. i 6. vek), srpski preci dolaze do Balkanskog poluostrva iz više pravaca i nastanjuju se na širokom prostoru između četiri mora (Crno, Jadransko, Egejsko, Jonsko i). Najraniji podaci o Srbima na Balkanu se nalaze u spisima vizantijskog cara Konstantina VII Porfirogenita (913-959, u Spisu o narodima. Srbi su došli na Balkan za vreme velike seobe naroda tokom 6. i 7. veka naše ere. Tada su Srbi naseljavali teritoriju sadašnje zapadne Srbije, istočne i centralne Bosne, Hercegovinu sa jadranskom obalom između reke Cetine i Skadarskog jezera, a na jugu prostor do reke Lima i planinskog lanca Prokletije.

Prva srpska država je bila formirana pod dinastijom Višeslavića u okolnostima stalne  ugroženosti od strane Bugara i Vizantije. Pod uticajem Vizantije dogodila se važna promena u srpskom narodu. Krajem IX veka Car Vizantije Vasilije I završava  proces pokrštavanja, uvodi u bogosluženje slovenski jezik, a solunska braća Ćirilo i Metodije imaju misiju opismenjavanja, čime otpočinje slovenska hrišćanska kultura medju Srbima.

Otac Srbije-Stefan Nemanja-Sveti Simeon Mirotočivi

Sveti Simeon Srbija Stefan Nemanja vladar - župan Raške od 1149. god a veliki župan Srbije od 1165. god. Stefan Nemanja, otac Srbije i ujedinitelj svih srpskih zemalja, veliki državnik i utvrditelj Pravoslavlja. Stefan Nemanja je osnivač dinastije Nemanjića, od koje potiču koreni srpske državnosti, srpske pravoslavne crkve i srpske kulture uopšte. Stefan Nemanja je otpočeo obnovu srpske države i proširio teritoriju svoje države na istok i jug, i pripojio joj ponovo Zetu i primorje. Prestonica Srbije politička i kulturna je bio Ras (današnja Raška oblast, mesto Stari Ras u blizni manastira Sopoćani i 11km od Novog Pazara). Među njegove zadužbine u Raškoj oblasti spadaju Đurđevi Stupovi i Studenica, koja se naziva majkom svih manastira. Takodje je osnivač i zadužbinar Hilandara srpskog manastira na Svetoj Gori. Stefana Nemanju je nasledio srednji sin Stefan 1196. godine, a najstariji sin Vukan je kao princ dobio na upravu primorsku provinciju Dalmaciju danas deo Hrvatske. Stefan Nemanja na poziv svoga sina Save (Rastko Nemanjić) otišao je na Svetu Goru,  zamonašio se i dobio ime Simeon gde su 1199. god. zajedno podigli srpski manastir Hilandar. Stefan Nemanja se upokojio u Hilandaru i sahranjen je u Hilandarskoj crkvi, a danas se njegove mošti nalaze u manastiru Studenica. Kao zaslužnog branitelja i utvrditelja pravoslavlja, Srpska Pravoslavna Crkva ga je proglasila za svetitelja. Čuven je i kao Sveti Simeon Mirotočivi jer je iz njegovih moštiju teklo sveto “miro”.

Rastko Nemanjić - Sveti Sava

Sveti Sava SrbijaNajmlađi Nemanjin sin Rastko Nemanjić se već sa svojih 17 godina zamonašio na Svetoj Gori i dobio monaško ime Sava. Posvetivši se duhovnosti za svoj narod, postao je svetac i duhovni otac srpskog naroda - Sveti Sava. Posle dugih 20 godina se vratio u Srbiju da bi ispunio svoj zavet , i preneo mošti svog oca u manastir Studenica, i da bi izmirio braću Stefana i Vukana. Ostaje u Srbiji na poziv brata Stefana, i radi na prosvećenju i produhovljenju svog naroda.1219. godine Sveti Sava je u Nikeji dobio autokefalnost srpske pravoslavne crkve i postavljen je za prvog srpskog arhiepiskopa sa sedištem u Žiči.

Krmčija Sv.Save - Srbija na početku XIII veka dobija kodeks čvrstoga pravnog poretka i postaje pravna država, u koju je ugrađeno bogato nasleđe grčko-rimskog prava. Pravno uređenje srpske crkve je konstituisano kodifikacijom vizantijskog prava. Srbija je u to vreme bila stabilna evropska kraljevina.

U svetskoj istoriji je malo primera da vladari, dobrovoljno napuštaju presto i odlaze da grade duhovno carstvo i bave se duhovnim prosvećenjem naroda. Samo je u svetu jedna zemlja, dala sina i oca - Srbija .

Srbija kraljevina 1217. god

Stefan Nemanjić Prvovenčani

Stefan Nemanjić
Stefan Nemanjić Prvovenčani postaje prvi srpski kralj 1217. god. a krunisanje je bilo veličanstven dogadjaj. Srbija tako postaje prvi put kraljevina u svojoj istoriji. 1219. godine njegov brat Sava je u Nikeji dobio autokefalnost srpske pravoslavne crkve i postavljen je za prvog srpskog arhiepiskopa sa sedištem u Žiči. Stefana Nemanjića Prvovenčanog je na kraju života zamonašio brat Sava kao monaha Simona.




TadaSrbija u vreme najgoreg mraka u celoj Evropi sija i kroz veru, duhovno i kao kraljevina, kojoj nije bilo ravne.


Kralj Milutin
Kralj Milutin SrbijaKralj Milutin je jedan od najvećih vladara Srbije, vladar velikih ambicija koji je vladao Srbijom od 1282. do 1321. godi. Naročito je ostao poznat po gradnji crkava, od kojih neke spadaju među najlepše primere našeg srednjevekovnog graditeljstva: Gračanica na Kosovu, Saborna crkva u Hilandaru, Sv. Arhangela u Jerusalimu i dr. Zbog svojih dela, kralj Milutin je proglašen za sveca.




Stefan Dečanski
Stefan DečanskiKralja Milutina je nasledio sin Stefan Dečanski. Nadimak Dečanski dobio je zbog podizanja srpskog srednjevekovnog manastira Visoki Dečani u Metohiji (metos znači crkveni posed). Južna pokrajina Srbije, Kosovo i Metohija je dobila to ime upravo zbog velikog broja manastira koji su tamo podignuti.





Car Dušan
Car DušanCar Dušan je u narodu poznat kao otac prava, pravde i jednakosti. Dušanov zakonik je dokument iz 1354. god. koji je obuhvatao regulisanje svih domena života i rada države, vladara, staleža, vojske, crkve i svih slojeva naroda. On je najveće i jedinstveno zakonsko dostignuće među feudalnim državama Evrope u to vreme. Car Dušan je na račun Vizantije udvostručio teritoriju svoje države, proširivši je na jugu, jugozapadu i istoku mapa.


Nasledio ga je sin Uroš, zvani Nejaki, što govori o stanju države koja počinje da zapada u stanje feudalne anarhije. U to vreme se javlja i nova opasnost, turska osmanska država, koja postepeno iz Azije prelazi u Evropu, osvojivši najpre Vizantiju, a potom i ostale balkanske države.

Svi srpski srednjovekovni manastiri, freske, arhitektura , Krmčija Svetog Save i Dušanov zakonik, večni su svedoci civilizacije srpskog naroda, i velika vrednost Evropske i svetske kulturne baštine. Film

MojDucan

Hoteli i Apartmani Srbija

Destinacija:
Dolazak
Odlazak
Posebno izdvajamo